خاطرات دوران حماسه
خاطرات شهید به روایت شهید
 
‌ یادی از آقا تقی، سید شهدای جهادگران

به روایت شهید سید مرتضی آوینی

پادگان شهید ساجدی، دامغان‌
‌‌شهدا واسطه‌ی پیوند آسمان و زمین هستند و جز از طریق آنان راهی برای جلب عنایات خاصه‌ی حضرت حق وجود ندارد و نام مبارک آن بزرگوار، شهید ساجدی، فرمانده ستاد مهندسی نجف اشرف، حصنی است که آنان خود را به پناه امن آن سپرده‌اند.

پیچیدگی شیوه‌های معمول جنگ که ناشی از توسعه‌ی صنایع تسلیحاتی است، مسئله‌ای است که به مهندسی _ رزمی معنا و گسترش خاص کنونی آن را بخشیده است. ماشین جنگ روز به روز، به تبعیت از قدرت‌طلبی استکبار جهانی، پیچیدگی و وسعت عمل بیش‌تری پیدا می‌کند و به همراه آن، از مقیاس‌های انسانی دور و دورتر می‌گردد. آنها قدرت را مطلقاً در پناه تکنولوژی می‌جویند و اگر اینچنین باشد، با این فرض که تکنولوژی منحصراً در اختیار آنهاست، دیگر هیچ‌گاه امید آنکه سیاره‌ی زمین از سیطره‌ی شیاطین و ارباب جور خارج شود وجود نخواهد داشت. اما اینچنین نیست. با پیروزی انقلاب اسلامی ایران، عصر استخلاف صالحین و مستضعفین آغاز شده است و ما اگرچه به ماشین جنگ و تکنولوژی پیچیده‌ی آن اصالت نمی‌دهیم، اما به‌ناگزیر باید با همان تسلیحات و تجهیزاتی نبرد کنیم که مستکبرین ساخته‌اند.

هنگامی که یک خمپاره به زمین اصابت می‌کند، صدها ترکش بزرگ و کوچک آن قارچ‌مانند در فضا پراکنده می‌شود و در خلئی که از موج انفجار آن ایجاد می‌گردد، فولاد نیز همچون مقوایی نرم مچاله می‌شود. از آن هنگام که رزمندگان اسلام نخستین خاکریز را زدند سال‌ها گذشته است و در این سال‌ها خداوند ما را به سمتی هدایت کرده است که اکنون به کامل‌ترین شیوه‌های مهندسی _ رزمی در سراسر تاریخ جدید دست یافته‌ایم. اما قدرت ما در این غول‌های آهنین نهفته نیست؛ قدرت ما در ایمان و استقامت آن جوان رشید روستایی است که بر گرده‌ی آهنین این دستگاه‌ها سوار می‌شود و جسم حجیم آن را این سوی و آن سوی می‌برد، خاکریز می‌زند و جان‌پناه می‌سازد. نظیر این پادگان‌ها اکنون در قم، اصفهان، مشهد، کاشان، ارومیه، همدان، یزد، تبریز، اراک، تهران، اهواز، شهر کرد و کرمان نیز وجود دارد و تنها در شش‌ماهه‌ی نخستین سال 66 بیش از دو هزار نفر آموزش رانندگی و نگهداری دستگاه‌های سنگین دیده‌اند.

‌‌ ‌‌ ‌جوانی روستایی سوار بر لودر، مشغول خاکریز زدن است.

‌‌او رضا بیناباشی نام دارد و یک کشاورز روستایی است، اهل کلاته‌ی رودبار. او و علیرضا هراسانیان هر دو از این روستا آمده‌اند. آن دو اکنون چهل و سه روز است که در این پادگان، آموزش رانندگی و نگهداری لودر می‌بینند. مراقب باشیم که جثه‌ی نحیف او بر بلندای پیکر غول‌آسای لودر ما را به اشتباه نیندازد. انسان ظاهرگرا سخت در معرض این اشتباه است که حول و قدرت را به اسباب ظاهری آن رجوع دهد و از مبادی اصلی اراده و قدرت غافل شود. اگر انسان به اسباب ظاهری قدرت اتکا کند، برده‌ی آن می‌گردد و آن‌گاه شجاعت او تنها در پناه سلاح‌های پیشرفته و مدرن ظهور می‌یابد و شجاعتی اینچنین، سرابی بیش نیست. سربازان آمریکایی موش‌هایی هستند که در عالم سراب‌انگیز وهم و در ظل نشئه‌ی الکل و مرفین خود را شیر می‌بینند، حال آنکه شیر حقیقی، یعنی اسدالله الغالب، به قول یکی از سرداران سپاه اسلام، آن بلدوزرچی رشید است که بر پیکر حجیم یک غول آهنین سوار شده و ترس و زبونی را سنگر به سنگر و خاکریز به خاکریز تعقیب می‌کند. شیرِ خدا علی است و آن که علی‌وار زندگی خویش را وقف جهاد فی سبیل الله کرده است.

‌‌روستای کلاته‌ی رودبار
رضا و علیرضا هر دو کشاورز هستند و از روستای کلاته‌ی رودبار آمده‌اند. داستان از این قرار بوده است که تقریباً دو ماه پیش، یک روز که آنها در مزرعه مشغول کار بوده‌اند، ناگاه نغمه‌ی روحبخش سروشی الهی فضای روستا را پر می‌کند و جبهه را به روستای کلاته می‌آورد. در یک تصویر، رضا بیل می‌زند و خاک را از خار و علف‌های هرز پاک می‌کند و علیرضا بذر می‌پاشد. بذر که پاشیده شد، دیگر تا آخر زمستان می‌توان به جبهه رفت و در رکاب آقا امام زمان عجل‌الله تعالی فرجه الشریف جنگید. در تصویر بعد، اتومبیل پشتیبانی جنگ است که از راه می‌رسد.

صدای نوحه‌ی آهنگران از بلندگوی ماشین پشتیبانی جنگ در روستا طنین‌انداز می‌شود.

‌‌آب این سروش را خوب می‌شناسد. او در عمق خلقت خویش با این نغمه‌ی الهی متحد است و گوش‌های شنوا همین سروش را از ذرات وجود او یکایک خواهند شنید؛ دیوارهای کاهگلی نیز، درخت نیز... این روستا در کجای سیاره‌ی زمین واقع است و سیاره‌ی زمین در کجای آسمان لایتناهی؟ انسان آن‌گاه که در برابر بی‌نهایت قرار می‌گیرد، به فقر ذاتی خویش پی می‌برد و خوشا آن‌کس که دریابد عزت او در این فقر است .

در تصویر سوم، رضا و علیرضا پشت وانت پشتیبانی جنگ نشسته‌اند و به سوی دامغان می‌روند.

اکنون ما آموخته‌ایم که قدرت ایمان بر ماشین جنگ و تکنولوژی پیچیده‌ی آن غلبه دارد و به مصداق «زکاة العلم نشره»(2)، این درس را به همه‌ی جهان خواهیم آموخت. آینده‌ی جهان از آنِ ماست و آنچه شیاطین توهم کرده‌اند سرابی بیش نیست. حضور امت ما در جنگ جز با عنایت به مبانی اعتقادی مکتب اسلام قابل تفسیر نیست. ترکیب سپاه اسلام، آنچنان که امروز در ایران و لبنان و افغانستان تشکل یافته است، ریشه در صدر تاریخ اسلام دارد و نه، باز هم دورتر، سابقه‌ی حضور بسیجی‌ها را در رکاب انبیا و اولی الامر در همه‌ی تاریخ بعثت انبیا می‌توان جست: «و کاین من نبی قاتل معه ربیون کثیر.»(3) وقتی مؤ‌منین مسلح شوند، قدرت خدا در جماعت آنان ظاهر می‌شود، و مگر نه این است که ما امروز بزرگ‌ترین قدرت جهان هستیم؟ وقایع خلیج فارس نشان داد که نمی‌توان در این حقیقت تردیدی روا داشت.


چگونه می‌توان از مهندسی _ رزمی سخنی گفت و از آقاتقی یاد نکرد؟ مگر نه این است که مهندسی _ رزمی و آقاتقی همزاد بودند؟ برادر فروزش درباره‌ی او می‌گفت: «از فاو که حرکت کنی، تا قله‌ی پوشیده از برف «کلاشین» در شمال غرب، روبه‌روی اشنویه و پیرانشهر، هر جا خاکریزی، پلی و یا جاده‌ای وجود دارد، همه از آثار وجود پربرکت شهید سید محمد تقی رضوی است».
‌‌مشهد، منزل شهید رضوی‌
‌‌وجود آقاتقی آن‌همه با جبهه و جنگ به اتحاد رسیده بود که وقتی بعد از یک سال برای چند روز به مشهد می‌آمد، دوستانش می‌گفتند جبهه به مشهد آمده است. اکنون در خانه، حمزه با یادگارهای پربهای پدر رشیدش، در فضایی آکنده از حماسه و شجاعت و عشق خدا و اولیای خدا رشد می‌کند تا علم به خاک‌افتاده‌ی پدرش را بر دوش گیرد، هر چند علم سید محمد تقی رضوی هرگز بر خاک نیفتاده است. می‌گویند وقتی ترکش توپ بر جان او نشست، به دوستانش که به یاری او آمده بودند گفته است: «فایده‌ای ندارد، زحمت نکشید.

من در آغاز راهی قرار گرفته‌ام که هفت سال دنبالش می‌گشتم. مرا تنها بگذارید و تکانم ندهید.» و بعد، در آخرین لحظات، نام حمزه پسرش را بر زبان آورده است تا او را نیز به میدان نبرد فرا بخواند.

‌‌منطقه‌ی عملیاتی فتح‌المبین‌
‌‌آقاتقی در همه‌ی عملیات‌های سپاه اسلام، از ثامن الائمه گرفته و پیش از آن، تا کربلای پنج و بعد از آن حضور داشت. اما بهتر است که از فتح المبین بگوییم، از آن فتح بزرگ و از آن پنجاه و پنج هزار نفر اسیری که رفته رفته سراب توهمات خویش را ترک می‌کردند و پای به عالم واقعیت می‌نهادند. به‌راستی اگر آن شبکه‌ی گسترده‌ی راه‌هایی که دویست کیلومتر فاصله را با هفتاد دهنه پل یک متری تا چهل متری، از فراز ارتفاعات و دل دره‌ها و رودخانه‌ها، از «پاعلم» به طرف ارتفاعات «دالپری» طی می‌کرد و رزمندگان اسلام را به پشت لشکریان دشمن و بالای سر مرکز فرماندهی آنها می‌رساند، احداث نشده بود، آیا این فتح بزرگ امکان داشت؟ جواب این پرسش این است: خیر. آیا این بیانگر عظمت کاری که سید محمد تقی رضوی و همرزمانش در جبهه انجام می‌دهند، نیست؟

فتح المبین نخستین عملیاتی بود که در آن مسئولیت مهندسی _ رزمی به طور رسمی و کتبی به جهاد سازندگی واگذار شده بود. در این عملیات ده ستاد مهندسی جهاد سازندگی که هر کدام در سطح خدمات مهندسی یک لشکر عمل می‌کردند، با تعدادی بیش از پنج هزار و پانصد جهادگر، نزدیک به هزار کیلومتر راه، پانصد کیلومتر خاکریز، صد و سی پل، یازده باند هلی‌کوپتر و ده اورژانس مجهز به اتاق عمل، آب لوله‌کشی و برق و چهارده حمام صحرایی احداث کردند. از شبکه‌ی گسترده‌ی جاده‌های پاعلم به ارتفاعات دالپری که بگذریم، باید از جاده‌ی رقابیه به ذلیجان سخن گفت، جاده‌ای که از دل ارتفاعات سنگی میشداغ و از میان تپه‌های رملی، به طول بیست کیلومتر، در کم‌تر از یک ماه احداث شد و امکان ترابری و نفوذ سپاه اسلام را به پشت تنگه‌ی رقابیه، یعنی عمق سپاه دشمن و مجاورت مرکز فرماندهی آنها فراهم آورد.

آقاتقی اگرچه همواره از دوربین می‌گریخت، اما این بار صبورانه نشست و سخن گفت و اجازه داد تا چشم دوربین به چهره‌ی زیبا و نورانی او خیره شود و جلوه‌ی آن را در خاطره‌ی مستطیل خویش نگاه دارد.

آقاتقی اجر خود را آنچنان که شایسته بود از خدا گرفت، اما مسئولیت خونخواهی او آنچنان که سردار اسلام برادر مرتضی قربانی فرمانده رشید لشکر 25 کربلا گفت، بر گردن ماست. از فاو تا قله‌ی پربرف کلاشین در شمال غرب، رو به روی اشنویه و پیرانشهر، هر جا که بروی، آثاری شگفت‌انگیز از وجود پربرکت آقاتقی را خواهی یافت و همان‌طور که برادر فروزش می‌گوید، سخن گفتن درباره‌ی آقاتقی، ما را از سخن گفتن درباره‌ی مهندسی _ رزمی بی‌نیاز می‌دارد، چرا که مهندسی _ رزمی همزاد با سید محمد تقی رضوی است و حیات و گسترش خویش را مدیون اوست.

پی نوشت ها:
1. - رسول اکرم‌(ص): الفقر فخری و به افتخر علی سائر الانبیاء. بحارالانوار، ج69، ص32.
2. - امام علی 7. غررالحکم و دررالکلم، ج4، ص104.
-3. آل‌عمران / 146
تاریخ به روز رسانی:
1396/03/01
تعداد بازدید:
1169
وزارت جهاد کشاورزی
کلیه حقوق این سایت متعلق به وزارت جهاد کشاورزی می باشد
Powered by DorsaPortal